Wat is het eigenlijk?
Laten we beginnen met het feit dat de mind-muscle connectie qua fenomeen geen (complete) onzin is. Het kan worden gedefinieerd als de kracht van de neurale connectie tussen je spieren en je hersenen. Dus het ‘voelen van je spier’ is in de basis zeker geen slechte omschrijving. Een goede mind-muscle connectie zou twee dingen inhouden:
- Goede proprioceptie
- Overschrijding van het activatiepatroon
1. Goede proprioceptie
Proprioceptie is het vermogen van een organisme om de positie van het eigen lichaam en lichaamsdelen waar te nemen. In dit geval vooral de vaardigheid om te voelen welke spieren op het moment actief zijn, in bepaalde mate.
Zelfs al zou je een bovengemiddelde mind-muscle connectie hebben, dan nog steeds is je waarneming van de actieve spieren slechts héél matig gerelateerd aan de daadwerkelijke mate van spieractiviteit. Wat je voelt is namelijk voornamelijk vermoeidheid door de opbouw van metabole stress, zoals ‘het branden’ of ‘spierpomp’ en rek op de spier. Geen directe spieractiviteit.
Wat je voelt tijdens een oefening, zegt niets over welke spieren er daadwerkelijk allemaal een rol spelen en in welke mate. Zo kun je je spieren actief trainen, zonder deze überhaupt te voelen.
2. Overschrijding van het activatiepatroon
Dit is de vaardigheid om gewillig het spieractivatiepatroon van je motorcortex te overschrijden en zo actief te selecteren welke spieren actief zijn gedurende een bepaalde oefening.
Dit tweede punt is waar de meeste ‘bro’s’ de nadruk op leggen. Als je het aansturingspatroon van een spier kunt veranderen, kun je namelijk ook de mate van spieractiviteit verhogen, toch? Nee, helaas is het niet zo simpel.
Je motorcortex functioneert als een rationeel statistisch voorspellend systeem, wat nauwkeurig afgesteld is tijdens miljoenen jaren van evolutie. De meeste bewegingen, zoals simpelweg lopen bijvoorbeeld, zijn zo ingewikkeld qua patroon van spieractiviteit, dat onze bewuste gedachten niet eens in de verste verte deze taak zo goed zouden kunnen verrichten, als dat we automatisch al doen.
Conclusie
Je bent doorgaans beter af als je simpelweg je motorcortex zijn werk laat doen tijdens het trainen. Richt je actief op prestatie en je zult automatisch de mate van spieractiviteit maximaliseren. Je prestatie zal er daarnaast beter op zijn. Het proberen te isoleren van spieren is doorgaans alleen nuttig bij (p)rehabilitatie van blessures. Je maakt dan gebruik van de relatief hoge mate van spieractiviteit, met relatief lichte gewichten.
We gaan hier dieper op in on ons artikel over de mind-muscle connectie.